IN PHOTOS: Samsung Galaxy S7 edge and S7 land in the Philippines

MANILA, Philippines - Coinciding with the global unveiling in Barcelona, Spain, Samsung Electronics Philippines officially launched the new flagship devices Galaxy S7 edge and S7 on Monday at the Philippine leg of the Samsung Galaxy Unpacked 2016 event at the Samsung Hall in SM Aura Premier, Taguig City.

Long-time Samsung ambassador, Solenn Heussaff, is the face of the latest addition to the Samsung S line, the S7 edge and the S7. John Spainhour challenges the IP68 and water resistant feature of the Galaxy S7.

Samsung Philippines also unveiled the much talked-about and highly-anticipated Gear VR virtual reality headset, and gave a sneak peek of the premium Gear S2 Classic in platinum and rose gold finish, giving the guests a triple treat of the expanded Samsung Galaxy ecosystem.

Samsung ambassador, Gino Quillomar, gets his hands on the first consumerized virtual reality headset

Complementing this athlete’s lifestyle, Erwan Heussaff dons the Gear S2 smartwatch.

More than a smartphone, the Samsung Galaxy S7 edge and S7 defy previously held notions of mobile phone limitations, carrying the legacy of Samsung’s premium mobile experience with its industry-leading features.

The Samsung Galaxy S7 edge is available in gold and black colors

IP68 Water and Dust Resistant

Exceedingly durable and designed to function even in unfavorable conditions, the Galaxy S7 edge and S7 are cap-less, water and dust resistant with an IP68 certification to boot, ensuring that it could survive getting wet in the rain or being accidentally dropped into the pool, withstanding being submerged in 1.5 meters of water for half an hour. It is also dust-tight, meaning it is safe from the ingress of solid foreign objects like sand, dust, or soil. With this, users can now be worry-free from spills, dust, or accidental drops in water.

DSLR-like Real Pixel camera

Setting new benchmarks for smartphone photography, Samsung outdid itself with the Galaxy S7 edge and S7’s Dual Pixel camera that uses a dual photodiode technology, originally used in professional DSLR cameras and has now been adopted for the very first time in smartphones. This technology enables even faster Auto Focus for crisp, strikingly clear pictures. Just as a person focuses on an object with both eyes, every pixel has two photodiodes to enable super-fast focus, while larger pixels and the brighter F1.7 lens allow bright photos to be taken even in low-light conditions. Added to this is a front camera with brighter F1.7 lens capable of turning the screen as a flash that allows selfies to be taken even in low-light conditions.

Rhinn Piczon, Product Marketing Head for IT & Mobile Business pose with the Samsung ambassadors Gino Quillomar, Solenn Heussaff, and Erwan Heussaff.

Complementing these, Samsung has taken its camera’s fun features up several notches. There is the Motion Panorama feature to capture action-packed and fun moments by bringing panoramic shots to life. Another Galaxy feature, Hyperlapse has been upgraded to make small time-compressed videos easier to create and share. Moreover, the well-loved Beauty Mode has been further enhanced with the Spotlight feature to capture faces with the effect of natural light.

Performance

The Samsung Galaxy S7 edge and S7 have been designed to give users a worry-free experience, with a base memory of 32GB expandable up to 200GB so that precious memories on videos and photos no longer have to be deleted.

To support this amazing storage capacity, the Samsung Galaxy S7 edge and S7 come with an even increased battery capacity. The Galaxy S7 sports a 3000mAH battery while the Galaxy S7 edge has a 3600 mAH battery. Both support Ultra Fast Charging (wired), as well as built-in wireless charging, with even faster charging speed than the previous Galaxy S6 smartphones.
Refined Design with Purpose

Building on Samsung’s re-imagined design philosophy introduced in the Galaxy S6 & S6 edge, the Galaxy S7 edge and S7’s elegant yet functional design features a streamlined body of glass and metal finish, with ergonomic curves to easily fit the user’s grip. The Galaxy S7 features a 5.1” Super AMOLED Quad HD display while the Galaxy S7 edge features a bigger 5.5” dual-edge display both purposefully designed to enhance the user’s viewing experience.

Samsung gives new meaning to functional design. The Galaxy S7 edge comes with various edge panels which can be selected by simply tapping an icon. By simply swiping the edge screen, different panels will appear. The App Edge panel pops out with the user’s favorite apps, the People Edge panel appears with the user’s favorite contacts, while the new Task Edge panel appears with the task apps and features the user usually utilizes. The larger Edge panel also contains more icons and displays more information.

Expanded Galaxy Ecosystem

Taking the smartphone experience to an entirely new dimension, the Galaxy S7 edge and S7 prove to be more than a phone as it allows users to explore more through the Samsung Galaxy Ecosystem by being a gateway to a network of devices and experiences.

The Samsung Gear VR, which is also compatible with the Galaxy S7 edge & S7, S6, S6 edge, S6 edge+ and Note5, is the first consumerized Virtual Reality headset making it accessible to more premium Samsung smartphone users. Compared to other VR headsets, the Gear VR is lightweight and offers more cushioning that provide comfort to users. It also has adjustable head straps to keep the headset secure and firm.

Phoemela Barranda, Carla Humphries, and Bubbles Paraiso experiencing the
out-of-this-world visuals on the Gear VR.

With its accelerometer and gyroscope, the Gear VR promises a 360-degree, out-of-this-world, immersive viewing and gaming experience, and lets its consumers experience multimedia content like never before. Through the Oculus Store, gamers can download hit mobile games that can be played via the Gear VR such as Temple Run™. Movie buffs can also live in the world of their favorite movies right on their couch by browsing through the expansive movie selection of Netflix.

Aside from the Gear VR, Galaxy S7 and S7 edge can also seamlessly connect with the Gear S2 smartwatch, the wearable of choice of fitness and fashion enthusiasts alike, offering both connectivity and convenience for those who are challenged by the need to carry their smartphones everywhere.

“We are proud to reinforce our status as the leader and driver of mobile innovation by bringing Samsung’s flagship offering to the Philippine market. With the Galaxy S7 edge and S7, we enjoin more Filipinos to go beyond their limits and see their Samsung Galaxy smartphones as a hub to new and exciting experiences through our wearable devices, the Gear VR and the Gear S2,” said Digs Dimagiba, Business Unit Head of IT and Mobile Division of Samsung Electronics Philippines.

Samsung introduces better Galaxy ecosystem: Ien Rivera, Category head for Tablets, Wearables & Accessories, IT & Mobile business, Gino Quillamor, Nio Judalena, Category Head for Smartphones IT & Mobile Business, Solenn Heussaff, Rhinn Piczon, Marketing Head for IT & Mobile Business, Erwan Heussaff, and Ivan Pua, Smartphone Category Head for IT & Mobile Business.

To elevate their Galaxy S7 edge and S7 experience, owners of the smartphone can enjoy automatic enrollment to the Samsung Concierge Service, a VIP program exclusively for Galaxy S7 edge and S7 users.

Owners can enjoy premium experience at Samsung Experience Stores, VIP phone pick-up service for repairs, their very own VIP hotline, and exclusive offerings via the MySamsung app.

The Samsung Gear VR will be available at Samsung Experience Stores starting February 26, 2016. Meanwhile, you may pre-view and experience the Galaxy S7 edge and S7 at Samsung Experience Stores from March 4-16.

RELATED STORY
Samsung launches Galaxy S7, S7 edge: Photos, Specs, Pricing and Availability in the Philippines

PNoy belies 'golden age of PH during Marcos regime' claim

MANILA, Philippines - President Benigno Aquino III has debunked perceptions that the 'golden age' of the country was during the Marcos administration.

In a statement on Thursday, February 25, 2016 during the 30th anniversary of the EDSA People Power Revolution, PNoy reiterated how the Filipinos suffered from pain at the time of martial law (1972–81) imposed by former president Ferdinand Marcos.

"Totoong naganap ang Martial Law. May isang diktador, kasama ng kanyang pamilya at mga crony, na nagpakasasa sa puwesto, at ang naging kapalit nito, mismong buhay at kalayaan ng Pilipino."

(Martial Law was really happened. There was a dictator, with his family and crony that lured on his position and the result was the lives and democracy of the Filipinos.)

PNoy also reminisced how his father, Ninoy Aquino was maltreated by the dictator that led to the furious of majoririty of Filipinos to fight for what is right.

"Alam naman po ninyo ang aming pinagdaanan. Ano po ba ang kasalanan ng aking ama, na ginagawa lang naman ang kanyang trabaho? Dinampot siya at dinala sa piitan."

(You all know our story. What is the fault of my father, who was just doing his job? They picked him up and brought to jail.)

"Linawin ko na rin lang po: Hindi ito usapin ng Aquino laban sa Marcos; malinaw na malinaw sa akin na laban ito ng tama at mali."

(I want to clarify , though, that is not a matter of Aquino against Marcos ; it is clear to me that this is a fight between the right and wrong.)

Here's the full text of President Aquino's speech at the 30th anniversary of the EDSA People Power Revolution (courtesy of the Philippine Gazette):

Talumpati ng Kagalang-galang Benigno S. Aquino III Pangulo ng Pilipinas
sa pagdiriwang ng ika-30 na anibersaryo ng EDSA People Power Revolution

[Inihayag sa EDSA People Power Monument, Lungsod Quezon, noong ika-25 ng Pebrero 2016]

Hayaan ninyo pong umpisahan ko ang talumpating ito sa pag-uulit ng ilang linya sa kantang narinig natin kanina—ang “Handog Ng Pilipino Sa Mundo,” na sa tingin ko, kuhang-kuha ang punto ng EDSA: “Ating kalayaan kay tagal natin mithi. ‘Di na papayagang mabawi muli.” [Palakpakan]

Sa totoo lang po, bagama’t masasabi kong nabiktima ang aming pamilya noong Batas Militar, buwenas pa kami—dahil kahit papaano, nabisita ko ang aking ama habang nakakulong, at nang siya’y pinaslang, may nailibing kami at may puntod kaming mapupuntahan. Ang iba po, hindi kasingpalad namin. Marami sa inyong kaharap ko ngayon ay dumaan sa mas matinding pagdurusa, at wala na akong maikukuwento pa sa inyo. Ang sasabihin ko po ngayong umaga ay hindi lang para sa inyo, kundi para sa kasalukuyang henerasyon, na ngayon ay may tangan ng iba’t ibang uri ng kalayaan.

Ngayon, kung bagong graduate ka, makakadiretso ka raw sa Bora o sa ibang bansa nang hindi sinusubaybayan ng awtoridad ang bawat galaw mo. Makakagimik ka nang hindi natatakot sa curfew. Yung pagkakaroon ng kotse o condominium ay hindi parang napakalayong panaginip. Ngayon, isang pindot sa smartphone, maski anong impormasyon mula saanmang panig ng mundo, dumarating sa harap ninyo.

Siguro nga, sa sitwasyon n’yo ngayon, hindi madaling unawain na minsan sa kasaysayan natin, hindi naging madaling makakalap ng impormasyon. Noon bukod sa komiks, may movie page sa diyaryo, at ‘yun lang ang masasabi nating totoo ang ulat. Ang natitirang laman ng pahayagan, pawang propaganda na lang. Noon, kung palarin kang makakuha ng kopya ng artikulong ipinagbabawal, nagkakandarapa kang itago ito sa mga elemento ng Batas Militar, dahil kung mahuli ka ay sapat nang dahilan ito para makulong ka nang walang taning at nang walang kasong nakasampa. Noon po, makitang magkakasama lang ang higit sa tatlong magkakaibigan, puwede nang dahilan para makasuhan sila ng illegal assembly.

Itong mga kalayaang halos hindi ninyo napapansin sa kasalukuyan, napakalayo sa sitwasyon sa ilalim ng rehimeng Marcos. Noong araw, ang kalayaan lang: Kalayaang purihin ang diktador. Kalayaang tiisin ang pagkuha ng exit permit kung gusto mong lumabas ng bansa. Kalayaang umasa na makukulong ka kapag ipinaglaban mo ang iyong karapatan. May kalayaang mas maniwala sa tsismis kumpara sa sinisiwalat ng radyo at TV—dahil dito, nagpairal ng isang absurdong batas ang gobyerno laban sa rumor mongering. May kalayaan din na kapag nakalaban mo ang Batas Militar at napag-initan ka, wala proseso para mag-apila.

Gusto ko nga pong idiin: Hindi kathang-isip ang lahat ng ito. Hindi ito teorya o pananaw ng iilan lang. Totoong naganap ang Martial Law. May isang diktador, kasama ng kanyang pamilya at mga crony, na nagpakasasa sa puwesto, at ang naging kapalit nito, mismong buhay at kalayaan ng Pilipino.

Napapailing na nga lang po ako, dahil may mga nagsasabi raw na ang panahon ni Ginoong Marcos ang siyang golden age ng Pilipinas. Siguro nga, golden days para sa kanya, na matapos na masagad ang dalawang termino bilang Pangulo, na katumbas ng walong taon, gumawa pa siya ng paraan na kumapit sa kapangyarihan. Napaisip nga ako: Pareho naman kaming naging Pangulo—ano kaya ang naging kalagayan natin kung tumotoo lang siya sa kanyang mandato sa panahong naroon siya sa puwesto?

Golden age nga po siguro noon para sa mga crony ni Ginoong Marcos, at sa mga dikit sa kanya. Marami nga po akong kuwentong narinig: Noong panahon ng diktador, ang mga negosyante, ayaw magpalaki ng negosyo. Baka raw po kasi mapansin at agawin pa sa kanila ito ng mga nasa puwesto.

Golden age din po ng paglaki ng utang ng bansa. Nang magsimula po si Ginoong Marcos sa katungkulan noong taong 1965, nasa P2.4 bilyon ang utang ng pambansang gobyerno; sa pagtatapos ng 1985, dalawang buwan bago siya mapatalsik sa puwesto, nasa P192.2 billion na po ang utang natin. At dahil hindi napunta sa dapat kalagyan ang pera, ang biyaya sa kani-kanila lang; ang pagbabayad naman, kargo natin hanggang sa kasalukuyan.

Idiin pa po natin: Golden age ng tinatawag na brain drain. Golden age ng paglisan ng mga OFW papuntang Gitnang Silangan. Ngayon sa atin ay golden age na ng pagbabalik ng mga OFW. Noon, golden age ng mga New People’s Army, na dahil sa pagkadismaya ng taumbayan ay sinasabing lumobo mula sa 60 katao tungo sa 25,000 ang hanay noong pagtapos ng Batas Militar. Umabot nga sa puntong ginagamit na ang Davao bilang urban laboratory ng NPA, bilang paghahanda sa paglusob nila sa iba’t ibang siyudad. Hanggang sa ngayon, batid pa rin natin ang panggugulo nila sa mga pinakaliblib na pamayanan ng bansa.

Golden age din nga po noon para sa mga nang-abuso sa mga kapatid nating Moro. Nauso nga po ang land-grabbing sa Mindanao; ang rehimeng Marcos naman, sa halip na pumanig sa mga pinagsamantalahan, ay tila kinunsinti pa ang mga nanggigipit. Imbes na katarungan ang gawing tugon, o gumawa ng batas para isaayos ang sitwasyon, Philippine Constabulary at Sandatahang Lakas ang itinulak na solusyon.

Ngayon nga, ‘pag iniisip ko ang mga narating natin sa peace process, kung saan mayroon na tayong Framework Agreement at Comprehensive Agreement on the Bangsamoro, at kulang na lang ang Bangsamoro Basic Law, talagang nanghihinayang ako, dahil ang tanging batas na maghahatid ng katarungan at kapayapaan, sadya pa po talagang hinarang. At di po ba: Ang BBL, naipit sa Senado sa kumite para sa lokal na gobyerno, na pinamumunuan ni Senador Marcos? Di ba nung pinakahuling araw ng sesyon, tuloy pa rin ang pag-interpellate ni Senador Enrile? At di po ba, itong dalawang apelyido ding ito ang siyang nagtulak ng military solution para sa mga Moro noong panahon ng diktadurya?

Mga Boss, marami nga po sa aming naapi rin ng Batas Militar ay naiintindihan ang pinagdaanan ng mga kapatid nating Moro. Kami mismong mag-anak, humarap sa matinding pang-aabuso ng nasa kapangyarihan.

Alam naman po ninyo ang aming pinagdaanan. Ano po ba ang kasalanan ng aking ama, na ginagawa lang naman ang kanyang trabaho? Dinampot siya at dinala sa piitan. Di naglaon, mula Crame at Fort Bonifacio, inilipat siya sa Fort Magsaysay sa Nueva Ecija at doon ikinulong ng solitary confinement. Kinuha ang kanyang reading glasses para malabo ang lahat ng kanyang nakikita. Kinuha ang relo para hindi niya masukat ang paglipas ng oras. Kinuha ang singsing para mawala ang paalalang may asawa at pamilya siyang naghahanap sa kanya. Pininturahan ng puting-puti ang selda para malimot niyang may mundo pa sa labas nito.

Sibilyan siyang inihabla sa military tribunal; si Marcos mismo ang nag-akusa, si Marcos ang nagtalaga sa miyembro ng prosecution at defense, si Marcos ang nagtalaga ng husgado sa Military Commission, at si Marcos din ang final reviewing authority. Ang nag-iisang abogadong law member na hindi sang-ayon sa nangyayari sa tribunal, pinasibak pa. Sa mga ganitong kadahilanan nga po nauso ang katagang “Lutong Macoy.” Hindi patas ang laban, at kung hindi man mailap ay talagang walang-wala kang paraang maghabol ng katarungan. Sa aking mga murang mata noon: Paano ko pa iisiping maghanda para sa maayos na kinabukasan?

Hindi po tumigil ang diktador sa aking ama. May mga empleado kaming piloto na tinanggalan ng lisensiya kaya di makapagtrabaho. May mga taga-media na sa pakiwari nina Marcos ay kontra sa kanila, kaya pinagbawalang mag-ulat ng balita, at napilitan sila, ang iba, maglako ng karne na kami na lang halos ang bumibili. Mismong ang aming mga kasambahay, tulad ng nag-aruga sa akin, ang aking yaya, at ang kanyang asawa, kahit wala na sa aming empleo, makailang-ulit dinampot upang piliting tumestigo laban sa aking ama. ‘Yung huling beses na inaresto ang aking yaya, anim na buwan siyang buntis. Ang hardinero naman namin po, kinuha rin ng awtoridad at pag-uwi ay bilang bilang na lang ang ipin at magang-maga ang kanyang mukha. Sa halos bawat sulok po ng Pilipinas, may mga kuwento ng mga dinampot nang biglaan, pinahirapan, pinatay, o di kaya’y biglang naglaho lang at hanggang ngayon ay hindi pa nakikita ang mga bangkay.

Uulitin ko po: Nangyari ang lahat ng ito. Mayroon ba sa inyong matatanggap ang posibilidad na bumalik tayo sa panahon kung saan puwedeng mangyari ito sa inyo o sa mga mahal ninyo sa buhay? Ang gobyernong binigyan ng kapangyarihan ng taumbayan, ginamit ang kapangyarihang iyon para apihin ang sambayanan. Sa mga nagsasabing hindi dapat sisihin si Ginoong Marcos sa lahat ng mga pangyayari sa ilalim ng kanyang rehimen, ang tugon nga po natin: Hindi ba kung sinamsam mo ang lahat ng kapangyarihan, dapat angkinin mo na rin ang lahat ng responsibilidad? [Palakpakan]

Totoo nga naman po ang kasabihan: Ang kasalanan ng ama ay hindi dapat ipataw sa anak. Pero ang masakit: ‘Yun pong kadugo ng diktador, sa mahabang panahon ay puwede namang sinabing, “Nagkamali ang aking ama” o “Nagkamali kami; bigyan n’yo kami ng pagkakataong iwasto ito.” Pero isipin na lang po ninyo, ito ang tahasang naging pagsagot niya, “I am ready to say sorry if I knew what I have to be sorry for.” Kung hindi man lang niya makita ang mali sa ginawa ng kanilang pamilya, paano tayo aasang hindi niya ito uulitin? Ang akin nga, thank you na lang, dahil kahit papaano nagpakatotoo ka sa pagpapakitang handa kang tularan ang iyong ama. [Palakpakan] Linawin ko na rin lang po: Hindi ito usapin ng Aquino laban sa Marcos; malinaw na malinaw sa akin na laban ito ng tama at mali. [Palakpakan]

Sa paglabas ko nga po ng bansa, mga ilang ulit naitatanong sa akin ng mga dayuhan: “Is it true that the Marcoses are still in power?” Talaga nga pong napakahirap ipaliwanag ito sa kanila. Hanggang ngayon, masakit pa ring isipin na ang isang Pilipino ay nasikmurang apihin ang kapwa Pilipino gaya ng ginawa ni Ginoong Marcos. Tama lang din po sigurong ilapit ko sa inyo ang naiulat sa isang diyaryo kahapon: Nangangamba raw ang mga 1986 COMELEC tabulators. Kinakabahan daw sila kung makakabalik ang mga Marcos sa poder, dahil sila ang nakakita kung paanong tahasang dinaya ang mga numero ng eleksiyon para mapaburan ang diktador.

Naalala ko nga po ang linya ang aking napakinggan mula sa isang pelikula: “The greatest trick the Devil ever pulled was convincing the world he didn’t exist.” Di po ba’t totoo: Ang ganitong kasamaan ang mismong binubura ng mga taong pilit na sinasabing golden age daw natin ang rehimeng Marcos. Di ba ito ngayon ang nangyayari? May kaunting tagumpay ang mga nagrerebisa sa ating kasaysayan, at may nabolang iilan sa ating kabataan. Makikita nga po ninyo ang estilo ng mga loyalista sa traditional at social media; pilit nilang idinidikta ang isang kuwento para mamanipula ang opinyon ng taumbayan.

Hayagan kong sinasabi ngayon, bilang bahagi ng henerasyong pinagdusa ng diktadurya: Hindi golden age ang panahon ni Ginoong Marcos. [Palakpakan] Isa itong napakasakit na yugto ng ating kasaysayan kaya nga po naglakas-loob ang napakarami sa ating kababayan na magtipon sa EDSA at sa ibang lugar sa labas ng Metro Manila, tangan ang pananampalataya at paninindigan. Nagawa nating magkaisa, at sa biyaya ng Poong Maykapal, ay pinatalsik natin ang diktadurya nang hindi humahantong sa madugong himagsikan.

Ngayon po, kung tama ang ilang mga survey na nagsasabing dumarami ang sumusuporta sa anak ng diktador na hindi kayang makita ang pagkakamali ng nakaraan, ang ibig po bang sabihin ay nalimot na natin ang sinabing, “Tama na, sobra na, palitan na”? [Palakpakan] Ibig po bang sabihin, inihahayag na sa ngayon: Puwede na bang bigyang-posibilidad na mangibabaw muli ang Batas Militar at maulit ang lahat ng kamalian nito?

Hindi na nga rin po nakakapagtaka na may mga nakinabang sa diktadurya at mga natitirang loyalista na nagsasabing wala tayong narating mula noong EDSA. Gusto nila tayong maniwala na mas maganda ang kalagayan natin sa ilalim ni Ginoong Marcos—tutal iyon kasi ang pangakong pilit ibinenta ng diktador. Pero saan nga ba tayo dinala ng 21 taon ng pamumuno niya? Hindi ba naging “Sick Man of Asia” ang ating bansa?

Sadya nga nilang tinatabunan ang mga naabot natin sa Daang Matuwid: Ngayon, may higit 7.7 na milyong Pilipinong naitawid na mula sa kahirapan; nariyan ang higit 4.4 milyong kabahayang suportado ng Pantawid Pamilya, pati na ang 92 percent ng ating populasyon na saklaw na ng Philhealth. Isama rin natin: ang pinakamahirap na 40 porsiyento ng ating bayan, libre nang nakakapagamot sa pampublikong ospital; at nagtala din po tayo ng pinakamababang unemployment rate sa loob ng sampung taon. [Palakpakan] Ang imprastruktura na deka-dekadang hinintay gaya ng Aluling Bridge, ang Lullutan Bridge, ang Ternate-Nasugbu Road, at ang Jalaur River Multi-purpose Project, at napakarami pang iba, ay ginagawa na o natapos na’t napakikinabangan ng ating mga komunidad. Naalala ko nga ang sinabi sa atin nang bumisita tayo sa Apayao: Sa wakas may kalsada na sila, na sa matagal na panahong akala ng mga taga-roon ay di na nila makakamit. Tanong ko po: Tama bang magbulag-bulagan, lalo pa’t ngayon meron na tayong gobyernong kumakalinga sa taumbayan?

Ipapaalala ko rin, maraming mukha ang diktadurya; may iba pang personalidad na nais magbalik nito—ang ipagkait ang tamang proseso at ilagay sa kamay ng iisang tao ang pagsasabi kung ano ang nararapat o hindi, at kung sino ang inosente o maysala. Naaalala ko nga po ang sabi ng manunulat na si George Santayana: “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.”

Ako po, naniniwalang hindi natin tadhanang ulitin ang madilim nating kasaysayan; ang tadhana natin ay suma lamang ng mga desisyong ginagawa natin sa ngayon. Naniniwala ako sa kadakilaan ng ating lahi. Naniniwala ako na bagama’t mahaba ang kakayahan nating magtimpi, may sukdulan din, at kung maabot iyon ay talaga naman darating ang daluyong ng pagkakaisang walang makakapigil.

Ngayon po, ang hiling ko sa kabataan: Alamin ninyo ang nangyari noong EDSA. Meron tayong museo na bahagi ng ating pagdiriwang: Ang EDSA People Power Experiential Museum, kung saan sa bahagya ninyong mararanasan ang kalupitang ipinatupad noong diktadurya, sulitin sana ninyo ang pagkakataong itong makita kung gaano kahalaga ang kalayaan at demokrasyang nasa sa inyo nang mga kamay.

Naniniwala nga akong batid ng kasalukuyang henerasyon na ‘yung tayog na naaabot nila, bunga ng pagtindig nila sa pagsisikap at matinding sakripisyo ng mga nauna sa kanila. Limampu’t anim na taon na po ako, at kung papalarin akong umabot ng 70, may 14 taon na lang ang itatagal ko sa mundo. Pero kayong mas bata sa akin, may ilang dekada pa. Kayo ang aani sa anumang kinabukasang ipupunla natin ngayon. Hayaan nga ninyong ibahagi ko ang sinabi mismo ng aking ina sa akin: “The problems we face are our generation’s making. It is our generation that has to correct them. Your role is to prepare yourselves better to avoid making the same mistakes.”

Lumaki kayong tumatamasa ng mga kalayaang ipinagkait sa henerasyong nauna, kung kailan kapag pumalo ka ng 30 taong gulang habang pumapalag sa diktadurya, mapalad ka nang buhay ka pa. Ngayon, ang 30 taong gulang, halos kakasimula pa lang ng inyong buhay-propesyonal. May kalayaan kayong kumita at mag-ipon, magmahal at magtayo ng pamilya—may kalayaang mangarap. Kayo ang pinakamakikinabang kung mapapangalagaan ang ating kalayaan, kaya’t nawa’y maunawaan ninyo ang tangan ninyong responsibilidad. Nawa’y mag-ambagan tayong lahat, upang hindi na kailanman muling manaig ang kadiliman sa Pilipinas. Nawa’y ang kalayaang kay tagal nating minithi ay hinding-hindi na mababawing muli.

Magandang araw po. Maraming salamat sa inyong lahat.